Kemaliye'de yollar dağın yamacına yapışmış, taş evler birbirinin üstüne binmiş gibi durur; aşağıda vadi, yukarıda kayalık, ortada sen. Diyelim ki bir akşam çıktın, elinde ne harita var ne plan — yürüdükçe sokak seni bir sonrakine, oradan bir seyir noktasına götürür. Burada karar vermek gerekmiyor aslında, sadece yürümek yetiyor. Bir şeye karar vermen gerekirse zarı cebinden çıkar, düşen sayı hangi sokağa sapacağını fısıldasın.